Dołączam do grona...

Dziś muszę z siebie to wyrzucić. Dlugo zastanawiałam się czy to napisać, bo było mi wstyd, że nie stać mnie, aby to wszystko zakończyć i że daje się tak traktować. Byłam z nim przeszło 6 lat. Wiadomo, początki jak początki - wszystko ladnie, pieknie. Po 4 latach zaczęły się schody, ponieważ nasze cele zaczely sie rozmijać. Jednak nie odeszlam, postanowilam czekac, na co, teraz sama nie wiem.
Zawsze było coś nie tak, szczegolnie dotyczylo to sfery materialnej. Na poczatku, ze on sie tlumaczyl ze zarabial zbyt malo, pozniej kiedy zmienil prace, tez bylo zle - bo ja nie zarabialam nie adekwatnie do jego oczekiwań. Wynajać mieszkania wg niego tez sie nie oplacalo, on musi miec swoje, nie bedzie placil za wynajem. Tylko, ze skad swoje? Zadne z nas nie odziedziczylo spadku bo babci i dziadku w postaci mieszkania. Wolal siedziec z rodzicami, ktorzy nawet nie wymagali, zeby doplacal sie do czynszu czy na jedzenie, chociaz pracowal. Pozniej bylo pomysl, ze moze on chetnie sie zacznie budowac na mojej dzialce, co najsmieszniejsze nawet nie bedac zareczonymi, bo po co sie zareczac. On sam nic nie mial, bo jego rodzice w zaden sposob nie zabezpieczyli mu przyszlosci.
Pozniej stracilam prace, rozchorowalam sie, kiedy doszlam do siebie teraz znow szukam, ale przeciez nie znajde na zawolanie!
Z tego wszystkiego zaczelam sie wykanczac psychicznie, degradowac, chodzilam zla i sfrustrowana, w poczuciu, ze jestem do niczego. Mialam wrazenie, ze zacznie ze mna myslec o przyszlosci poki nie przedstawie mu umowy na czas nieokreslony z pensja co najmniej 4 tys brutto.
Oczywiscie, wiadomo trzeba miec z czego zyc, ale chyba milosc i bycie razem, czy ono powinno sie opierac tylko na tej stronie zycia? Na pewno nie chodzilo mi o to zeby mnie utrzymywal. On jednak nie potrafil tego zrozumiec.
Rozmawialam, mowilam ze przeciez ludzie nie maja wszystkiego od razu, czasami z czasem sie dorabiaja - razem wspolnie. Niestety on musial miec wszystko gotowe - skore, fure i komore.
Zaczelismy sie klocic, spierac, uslyszalam wiele gorzkoch slow wlacznie z tekstami: spierdalaj, wskakuj na drzewo, jestes chora umyslowo, czego chcesz itp. Byla rozstania, byly powroty, bo on zawsze chcial wrocic, a ja mu pozwalalam, w wyniku tej milosci i niezdrowego uzaleznienia od niego.
Wczoraj nie wytrzymalam i zerwalam. Pomyslam chlopie szukaj sobie bogatej i z ladna pensja.
Czuje sie rozbita, czuje sie zle, ale wierze, ze moze tak mialo byc. I ze sobie zycie uloze: zarowno zawodowe i prywatne.
Chcialabym miec w sobie tyle sily, zeby juz nie wrocic.